• Mów dzieciom, co się dzieje. Nie ukrywaj niczego, ponieważ to pogarsza sprawę.
• Naucz dzieci, że o wszystko można pytać. Odpowiadaj im na te pytania, które zadają, a nie te, na które Ty sama chcesz im odpowiadać.
• Mimo napięć i stresów okazuj dzieciom cierpliwość i zrozumienie. One także cierpią, nie rozumieją dlaczego.
• Niech picie Twego męża (żony) nie przesłana Ci problemów dzieci. One też, czasem dramatycznie, potrzebują Twojej uwagi i wsparcia
• Nie okazuj, jak bardzo jesteś przestraszona i zagubiona, by nie wzmagać Ich lęku. Poszukaj oparcia dla siebie, by móc dać je dzieciom.
• Nie zmuszaj dzieci do konfrontowania się z alkoholikiem, gdy sama nie chcesz.tego robić. Nie obarczaj ich odpowiedzialnością za przebieg wydarzeń w Waszym domu .
• Nie wzmacniaj w dzieciach poczucia winy za picie alkoholika. Mów im jasno "To nie z Twojego powodu".
• Nie posługuj się dziećmi w Twoich relacjach z alkoholikiem. Nie każ im sprawdzać "Czy mu się nic nie stało ". Sprawdź sama, jeśli jesteś ciekawa.
• Nie używaj dzieci jako argumentu. Nie mów: "Jeśli nie możesz przestać pić dla mnie, zrób to dla dzieci!". Pozostaw je poza tą sprawą.
• Nie mieszaj miłości z chorobą. Nie mów dzieciom, że alkoholik przestał by pić, gdyby je kochał. Powiedz im, że są to dwie różne sprawy.
• Nie musisz wszystkiego widzieć, słyszeć i kontrolować. Nie udawaj Pana Boga, bądź mamusią .
• Nie tłumacz się przesadnie, gdy masz po prostu rację.

za: Instytut Psychologii Zdrowia i Trzeźwości