Większość z nich zaczynała od marihuany. Wyśmiewali opinie, że jest ona "furtką do uzależnienia". Później trafili do Monaru.

 

 

Przyczyny, dla których coraz młodsi ludzie sięgają po marihuanę są podobne, jak w przypadku innych narkotyków. Z tą różnicą, że marihuana jest najczęściej swego rodzaju preludium do narkotyków o wiele mocniejszych i bardziej niebezpiecznych. Nastolatek to przecież człowiek o nieustabilizowanej jeszcze osobowości. Z łatwością może być więc manipulowany przez starszych kolegów, albo rówieśników, którzy ten pierwszy raz mają już za sobą. Z rozmowy, jaką przeprowadziłem z pacjentami wrocławskiego Monaru niezbicie wynika, że to właśnie "środowisko" było główną przyczyną pierwszego kontaktu z narkotykami.
- Większość z nas zaczynała od marihuany - mówi Paweł, przebywający w Monarze od kilku miesięcy - Pochodzę z małego miasteczka. Tam w ogóle nie ma się czym zająć. Założyliśmy z kolegami taki klub w piwnicy. Wszyscy byliśmy fanami hip-hopu. Nikt mnie specjalnie nie namawiał. Sam chciałem zapalić. Widziałem, że moim kumplom jest wtedy lepiej. Byłem częścią subkultury negującą wprawdzie zażywanie innych narkotyków niż "zielsko". Ale... Najpierw paliłem raz, dwa razy w tygodniu. Później coraz częściej, aż któregoś dnia stwierdziłem, że skoro po "trawie" jest tak fajnie, to można by spróbować czegoś więcej. No i wtedy pojawiła się amfa.
- Rodzice bardzo długo nie wiedzieli, że jestem uzależniony - Tomek jest w Monarze trzeci miesiąc - Tak naprawdę jak się chce, żeby nie zauważyli, to nie zauważą - mówi.
- Zanim tu trafiliśmy, każdy z nas był święcie przekonany, że palenie marihuany to nic złego. Jeżeli ktoś mówił, że jest ona furtką do uzależnienia, to śmialiśmy się z tego. Niestety, to była prawda.

Marihuana jest zaliczana do tzw. lekkich narkotyków. Główny składnik marihuany - tetrahydrokannabinol (THC) - uwalnia się z jej liści i kwiatostanów pod wpływem wysokiej temperatury. Dzisiejsza marihuana, w porównaniu z paloną w okresie jej szczytowej sławy w latach sześćdziesiątych, jest o wiele silniej działającym narkotykiem, ponieważ ma znacznie podwyższony procent aktywnego komponentu THC.
Do efektów psychicznych związanych z przyjmowaniem marihuany należą: poprawa nastroju, uczucie błogości, wesołość i uczucie sprawności umysłu. Czasem zmienia się sposób odbierania niektórych barw i dźwięków; niezwykle rzadko występują halucynacje.

  Negatywne efekty działania:

Zażywanie marihuany powoduje praktycznie takie same problemy jak alkohol i nikotyna, a oprócz tego przynosi rozmaite krótko- i długotrwałe zatrucia dodatkowe. Potoczna opinia, że marihuana jest bardziej bezpieczna niż papierosy nie potwierdza się w najnowszych badaniach. Wskazują one, że dym z marihuany zawiera więcej substancji rakotwórczych niż dym z papierosa (średnio 20:1). Ponadto palacze marihuany, aby zmaksymalizować działanie narkotyku, dłużej zatrzymują dym w płucach. W ten sposób zwiększają uszkodzenie oskrzeli i płuc.
Badania w dziedzinie oddziaływania THC na komórkową strukturę organizmu - zażywanie tego narkotyku może zmieniać metabolizm komórkowy i syntezę DNA - wykazują, że marihuana bezpośrednio wpływa na system odpornościowy człowieka uszkadzając jeden z elementów obronnego systemu białych ciałek krwi. Ponadto odkryto, że marihuana obniża poziom hormonów u nastolatków, a zatem może hamować seksualny rozwój zarówno chłopców, jak i dziewcząt.

Długotrwałe zażywanie "trawy" zwiększa ryzyko nieprawidłowego wykształcenia narządów płciowych, zmniejszenia ilości spermy i zaburzeń jej składu oraz wzrostu całego ciała.

 

Krótkotrwałe efekty używania marihuany to obniżona temperatura ciała, zwiększony apetyt, senność, przyspieszona akcja serca oraz suchość w przewodach nosowych. Efekty długotrwałe są rezultatem długotrwałych zalegań THC w organizmie przez okres sięgający 30 dni. Przy powtarzającym się kontakcie z narkotykiem, THC gromadzi się i przez wiele miesięcy bywa przechowywany w komórkach tłuszczowych mózgu, wątroby i organów płciowych.

Stereotypem młodego "palacza" jest chłopiec wąski w ramionach, o mizernej muskulaturze, zapadłej klatce piersiowej, zaczerwienionych oczach i bladym obliczu. Może też dojść do feminizacji głosu.

Marihuana ma negatywny wpływ nie tylko na fizyczny rozwój nastolatków, ale także na ich sprawność intelektualną i emocjonalną. Narkotyk ten zmienia zdolność młodego człowieka do koncentracji i jasnego postrzegania oraz wpływa na trwałość motywacji. Prawdopodobnie najbardziej znanym efektem ubocznym THC, wynikający z regularnego używania marihuany, jest syndrom amotywacyjny, objawiający się apatią, zobojętnieniem i niemożnością skupienia się na jakichkolwiek celach.

Zespół amotywacyjny - stan związany z regularnym i długotrwałym przyjmowaniem konopi charakteryzujący się zmniejszoną energią, zmniejszoną dążnością do osiągnięć, apatią, skróconym czasem skupienia uwagi, nieadekwatną oceną sytuacji, a przede wszystkim z upośledzoną zdolnością do komunikowania się z innymi.

Grzegorz Buczkowski