.../ Jedynie nieliczni i to często w sytuacjach skrajnych potrafią oddać w ręce Boga kierowanie własnym życiem. Pułapka jaka czeka na ludzie usilnie pragnących rozwijać się duchowo polega na tym, iż się im wydaje, że sami są w stanie kierować procesem rozwoju własnej duchowości nadając mu moc i pełnią poprzez rekolekcje w samotności, kontemplacje, medytacje, specjalną dietą, rytuały czy tańce /.../ Działa to jedynie wtedy i tylko wtedy,gdy pozwalamy, by kierował tym Bóg./.../

Był sobie pewnego razu chłopiec o złym charakterze. Jego ojciec dał mu woreczek gwoździ i kazał wbijać po jednym w płot okalający ogród za każdym razem, kiedy straci cierpliwość i pokłóci się z kimś. Pierwszego dnia chłopiec wbił w płot 37 gwoździ. W następnych tygodniach nauczył się panować nad sobą i liczba wbijanych gwoĽdzi malała z dnia na dzień: odkrył, że łatwiej jest panować nad sobą niż wbijać gwoździe.

Czy są nadzieje bezsensowne? Czasem tak. Na przykład wtedy, gdy zaprzeczamy faktom. Rodziny ofiar zamachu na WTC mówią: "Mamy nadzieję, że jeszcze się odnajdzie". Chory umierający na nowotwór powiada: "Dopóki żyję, nie tracę nadziei na wyzdrowienie". Karmienie się nadziejami, nawet złudnymi, ma też swoje dobre strony.

Nie jestem nikim szczególnym… Nie gram w popularnych produkcjach telewizyjnych, nie śpiewam piosenek, które przez lata utrzymują się na najwyższych miejscach list przebojów, nie jestem również sławnym filozofem, którego teorie usłyszycie w szkołach z ust nauczycieli.